Ангилал

Хүн ба харгислал

Бүх ер бусын зүйлээс хамгийн аймшигтай нь хүн өөрөө гэдгийг аймшгийн уран зохиол дахин дахин баталсан. Чөтгөр нь дүрэмтэй, домог нь хоригтой, сүнс нь шалтгаантай. Харин хүнд эдгээрийн аль нь ч байхгүй байж болно. Энэ ангилал нь ер бусын юмгүйгээр, зөвхөн хүний зан төлөвөөр ажилладаг түүхүүдэд зориулагдсан. Энд гардаг айдас нь ихэвчлэн гурван эх үүсвэртэй. Нэгдүгээрт, танил хүн танихгүй болох мөч — хамт амьдарсан, хамт ажилласан хүний нүүрэн дээр огт өөр илэрхийлэл гарч ирэх. Хоёрдугаарт, тусламж дуудах боломжгүй байдал: холбоогүй, хөршгүй, гэрчгүй орон зай. Гуравдугаарт, аль хэдийн болчихсон зүйлийг хойшоо эргэж ойлгох — уншигч сүүлийн хэдэн өгүүлбэрт очиход өмнөх бүх дүр зураг өөр утга авах. Бид энэ ангилалд маш хатуу хязгаартай ажилладаг. Нэгдүгээрт, бодит гэмт хэрэг, бодит хохирогч, бодит гэр бүлийн мэдээллийг ашиглахгүй. Монголд болсон тодорхой хэргийг "аймшгийн түүх" болгон дахин ярих нь хохирогчийн ойр дотныхны шархыг дахин ухах бөгөөд ёс зүйн хувьд бидний зурсан улаан шугам. Хоёрдугаарт, хүчирхийллийн техник, арга барил, дэс дараалал бичихгүй. Гуравдугаарт, цус, задлангийн дэлгэрэнгүй дүрслэлээр айлгах гэж оролддоггүй — тэр нь хямд бөгөөд хурдан мартагддаг. Оронд нь бид сэтгэл зүйн хурцадмал байдалд тулгуурладаг. Хамгийн сайн түүх нь юу болсныг харуулдаггүй, харин юу болсныг уншигчийн толгойд өөрөөр нь угсруулдаг. Хаалганы цаанаас сонсогдсон чимээ, буруу газарт байсан гутал, дутуу үлдсэн өгүүлбэр — эдгээр нь бүтэн дүрслэлээс хамаагүй удаан санагддаг. Энэ ангиллын бүх түүх өдөөлтийн сануулгатай бөгөөд ихэвчлэн айдсын дөрөв дэх түвшинд ордог. Уншихаасаа өмнө сануулгын мөрийг нээж харна уу.